‘Ook als je niet zo’n boekenlezer bent, leest dit zo weg’
Als cadeau gekregen van een relatie. Het is ook zeker een cadeau. Al ben ik niet zo’n boekenlezer, heb ik dit boek in een keer uitgelezen. Het is allemaal super herkenbaar, en geeft je goede tools om zelf mee aan de slag te gaan. De opdrachten die in het boek staan zijn zeer laagdrempelig (ik zeg er niet mee dat ze makkelijk zijn) 😉 Dit cadeau geef ik dan ook zeker aan anderen!
Wat was ik moe ‘s avonds! Maar ook voldaan! Ik vond het een hele nuttige dag en start van mijn individuele traject Duidelijk jezelf. Ik vond het ook echt knap hoe snel de acteur kan schakelen tussen de situaties die wij schetsten. De groepsgrootte was precies goed, had niet groter moeten zijn denk ik. Bij de intro had het wel interessant geweest om te horen wat de connectie van iedere cursist met jou is. Dit was bijvoorbeeld mijn eerste dag maar niet voor iedereen zo ontdekte ik later.
Mooie spiegel die je helpt om ook zelf aan het werk te gaan
Een nieuw genre in de persoonlijke ontwikkeling boeken. Verhalend geschreven, we volgen een hoofdpersoon genaamd Hugo. Hij komt in rap tempo op belangrijke kruispunten in zijn leven te staan en moet daarbij in de spiegel kijken om vragen te beantwoorden zoals ‘wat wil ik eigenlijk?’ ‘waar ben ik goed in?’ en ‘hoe doe ik dat in verbinding met anderen’? Met een simpel maar zeer gedegen theoretisch kader aan het einde van ieder hoofdstuk, wordt de lezer uitgedaagd om ook in de spiegel te kijken en zelf aan het werk te gaan. Het boek is aangenaam om te lezen als verhaal en het is aangenaam om te gebruiken weer een stapje verder in persoonlijke ontwikkeling te komen. Zeker een aanrader!
Dit boek daagt uit om ook eens andermans bril op te zetten!
In een zelfhulpboek staan meestal aansprekende voorbeelden om de theorie te ondersteunen. Een zelfhulpboek in de vorm van een roman was ik nog niet tegengekomen. Gek eigenlijk, want als je ‘Ligt het aan mij, of hoe zit het?’ gelezen hebt dan denk je: ‘Dat zouden ze veel vaker moeten doen’. Vanaf het eerste hoofdstuk wil je weten hoe het met Hugo zal aflopen, de hoofdpersoon in het verhaal. In de karakters om Hugo heen of in Hugo zelf zal je je altijd kunnen herkennen. Daarom vind ik het boek zo goed. Je kan je inleven, in Hugo’s hoofd en later ook in wat er omgaat in de hoofden van de andere karakters. En dan nog ondersteund met theorieën, tips, oefeningen en verwijzingen naar sites om testjes te doen over hoe jouw karakter in elkaar steekt. Al die verwachtingen leggen we onszelf op, maar vaak hebben we dit niet door. Verwachtingen leggen we de ander ook op. We kijken allemaal door onze eigen bril. Dit boek helpt ons en daagt ons uit andermans bril op te zetten. En goed naar onszelf te kijken, wie ben jij echt? Als je dit doet kan je je echt met elkaar verbinden. Er zitten veel wijze lessen in dit boek verweven. Daarom vind ik dit een mooie aanrader. Hoe vaak is een zelfhulpboek spannend? Zo spannend dat je door wil lezen, omdat je wil weten hoe het afloopt? En die cliffhanger… Ik ben het nog niet eerder tegengekomen in ieder geval. Of? Ligt dat aan mij of hoe zit het?
‘Een verhalend zelfhulpboek dat zich prettig onderscheidt van de bekende modellenboeken of stappenplannen. Het is luchtig en leesbaar, maar ook gelaagd en doordacht’
Wat dit boek goed doet, is dat het je niet alleen meeneemt in Hugo’s verhaal, maar ook in zijn ontwikkeling. En dat van een aantal figuranten. Geen grote transformaties of overdreven dramatiek, maar juist kleine, geloofwaardige stappen. Je voelt als lezer mee met zijn verwarring, zijn groei, zijn twijfels. De personages zijn geen mechanische profielen waar al te makkelijk psychologische theorie aan gekoppeld wordt. Ze zijn mensen van vlees en bloed, met hun boeiende eigenaardigheden, schaduwkanten en verlangens. Dat maakt het boek echt prettig, en ook op veel punten verrassend, om te lezen.
Tegelijkertijd weet Splinter een flink aantal bekende psychologische inzichten in het verhaal te verweven. Denk aan RET (rationeel-emotieve therapie (zij noemt het training)), Kolbs leerstijlen, kernkwadranten van Ofman, de zeven eigenschappen van Covey, en ook het gedachtegoed rond growth en fixed mindset van Carol Dweck. Allemaal klassiekers uit de zelfhulp- en managementliteratuur, die op een toegankelijke manier worden uitgelegd en gekoppeld aan de personages.
Voor mij als coach is dit zo’n boek dat ik met een gerust hart zou aanraden aan een aantal van mijn coachees. Vooral aan mensen die vastlopen in oude patronen, last hebben van belemmerende overtuigingen, of zich afvragen hoe ze verder willen – in hun werk, of gewoon in hun leven. Het leest makkelijk weg, biedt stof tot nadenken, en nodigt op speelse wijze uit tot zelfonderzoek.
Het lukte Annemarie niet om na een ziekte terug te komen op haar oude energieniveau en zo kwam ze bij mij binnen. Ze voelde zich (te) vaak onvoldoende gewaardeerd/erkend en dat frustreerde haar. Ze wilde weer vol levenslust en vertrouwen leven, werken en genieten.
Dit zegt ze er zelf over: ‘Eiline liet me heel veel oefeningen doen om beter voor mezelf te zorgen en minder vaak het groepsbelang te laten prevaleren. Zo moest ik bijvoorbeeld een lijst maken van de dingen die me energie geven. En dat dan ook daadwerkelijk gaan doen. Ik leerde om me kwetsbaar op te stellen door eerder aan te geven wat ik zelf graag wil in plaats van mee te gaan met de meerderheid. En ik leerde om op een positieve manier aan te geven wat het met me doet als iets niet gaat zoals ik het wil en dat het laten vallen van stiltes daarbij heel effectief kan zijn. Ten slotte leerde ik ook om dingen los te laten, goed is goed genoeg. Ik volg nu meer mijn hart en dat voelt goed’.
