Ik vond het een hele goede dag. Met een groep die elkaar de ruimte gaf en respect voor elkaar had. Ik vond dat jij de boel goed “bij elkaar” hield zonder heel nadrukkelijk aanwezig te zijn. Nog een speciale opmerking voor John: voor hem is het misschien just another day at the office. Voor mij was het een hele waardevolle, interessant en pittige dag. Een dag waar ik nog wel even mee bezig ben.
‘Prachtig, ik moest even een traantje wegpinken’
Jeetje, wat een mooi boek! Ik heb het net uit en ben nog mijn traantjes aan het wegvegen. Echte verbinding komt er in me op. Waar het écht om gaat in het leven. Alles is al gezegd in de andere reviews die ik net gelezen heb. Elk hoofdstuk is net een rollenspel maar dan op papier in roman vorm. Daarna de analyse van de verschillende personen is zó goed beschreven! Uit de theorie kan je kiezen wat voor jou werkt, waar je het meeste mee hebt. Zo menselijk beschreven allemaal en zo herkenbaar. Prachtig!
Victoria was begin dit jaar de eerste die zich op mijn nieuwe kantoor in Amersfoort meldde voor een (deel uit) de 1 op 1 coaching Duidelijk jezelf. Ze wilde graag beter leren omgaan met dominante gesprekspartners. Dit zijn mensen die duidelijk en vaak dwingend van zich laten horen in overleggen en in een 1 op 1. Met een DISC-profielschets achterhaalden we eerst de belangrijkste persoonlijke kenmerken en de communicatiestijl van Victoria zelf. We bespraken ook welke reacties zij zelf oproept bij anderen. Vervolgens oefenden we in rollenspellen met behulp van de camera hoe Victoria op haar eigen wijze om kon gaan met de zogenaamde ‘rode’ types zodat ze zich er allebei goed bij kunnen voelen.
Dit zegt Victoria er zelf over: ‘Ik kwam met heel veel plezier bij Eiline. Zelfs op mijn vrije dag. Wat mij vooral heel erg geholpen heeft om mijn doel te bereiken, zijn de rollenspellen. Ook het terugkijken van de camerabeelden na afloop hielpen daarbij. Ik ontdekte gaandeweg dat ik door te spelen met mijn eigen energie meer kon bereiken met en bij dominante gesprekspartners. Ook heel concreet zijn – en dus vooral niet te veel details, waar ik zelf wel gek op ben – helpt bij dit soort mensen. En door dat echt al te oefenen, te voelen en te ervaren, werd het steeds makkelijker om wanneer ik het nodig had het ook te laten zien. Eiline kan goed luisteren en is echt betrokken. En dat laatste straalt echt van haar af’.
‘Een verhalend zelfhulpboek dat zich prettig onderscheidt van de bekende modellenboeken of stappenplannen. Het is luchtig en leesbaar, maar ook gelaagd en doordacht’
Wat dit boek goed doet, is dat het je niet alleen meeneemt in Hugo’s verhaal, maar ook in zijn ontwikkeling. En dat van een aantal figuranten. Geen grote transformaties of overdreven dramatiek, maar juist kleine, geloofwaardige stappen. Je voelt als lezer mee met zijn verwarring, zijn groei, zijn twijfels. De personages zijn geen mechanische profielen waar al te makkelijk psychologische theorie aan gekoppeld wordt. Ze zijn mensen van vlees en bloed, met hun boeiende eigenaardigheden, schaduwkanten en verlangens. Dat maakt het boek echt prettig, en ook op veel punten verrassend, om te lezen.
Tegelijkertijd weet Splinter een flink aantal bekende psychologische inzichten in het verhaal te verweven. Denk aan RET (rationeel-emotieve therapie (zij noemt het training)), Kolbs leerstijlen, kernkwadranten van Ofman, de zeven eigenschappen van Covey, en ook het gedachtegoed rond growth en fixed mindset van Carol Dweck. Allemaal klassiekers uit de zelfhulp- en managementliteratuur, die op een toegankelijke manier worden uitgelegd en gekoppeld aan de personages.
Voor mij als coach is dit zo’n boek dat ik met een gerust hart zou aanraden aan een aantal van mijn coachees. Vooral aan mensen die vastlopen in oude patronen, last hebben van belemmerende overtuigingen, of zich afvragen hoe ze verder willen – in hun werk, of gewoon in hun leven. Het leest makkelijk weg, biedt stof tot nadenken, en nodigt op speelse wijze uit tot zelfonderzoek.
Laura wilde graag leren hoe ze anderen makkelijker mee kon nemen in haar ideeën. Ze had het gevoel dat ze onvoldoende gezien en gehoord werd. Laura ontdekte in de training de kracht van haar eigen (lichaams)taal.
Dit zegt Laura er zelf over: ‘Door de training van Eiline ben ik bewuster gaan kijken naar mezelf, zowel privé als zakelijk. Tijdens de training maak je gelijk stappen. Je ontvangt nuttige feedback en ontdekt je ‘blinde vlekken‘ op verschillende onderdelen zoals kleding, houding, stem, uitdrukking en voorkomen worden zichtbaar. Ik ontdekte bijvoorbeeld dat ik door alleen al harder te praten mensen veel makkelijker mee kan nemen in mijn verhaal. Maar ook door mijn boodschap heel concreet te maken, komt deze veel beter aan. Ik ben nu veel bewuster over wat ik doe en zeg en op welke manier. Het is een prettige samenwerking in de cursus met Eiline en de medecursisten. Eiline ziet precies wat je nodig hebt en speelt hier goed op in.’
‘En het leest ook nog eens als een page-turner’
Ik ben niet zo’n fan van ‘zelfhulp’-boeken – maar dit zeer vlot geschreven boek van Eline Splinter vond ik er toch echt uitspringen. Misschien ook wel omdat het niet zozeer in de categorie zelfhulp valt, maar eerder een waardevolle hulp is bij de ontwikkeling van jezelf. Het helpt je meer te worden wie je bent. En dat doet Eline door de combinatie van een verhaallijn, met Hugo in de hoofdrol. Dat verhaal leest als een page-turner. In Hugo zal menigeen aspecten van zichzelf herkennen, en dat helpt om je met mildheid naar jezelf te kijken. Aan het verhaal gekoppeld zitten, per hoofdstuk, reflecties vanuit de theorie. Geen zware theoretische verhandelingen, maar lekker helder en hapklaar – en daar doe je je voordeel mee ook waar je je niet met alles van Hugo identificeert. Bij het reflecteren op het handelen van Hugo maakt Eline van een veelheid aan theoretische invalshoeken gebruik: van RET, communicatiestijlen, de cirkel van betrokkenheid tot Deep Democracy. En dat is juist zo mooi aan dit boek: er is niet 1 waarheid, maar al die verschillende perspectieven helpen de lezer verder. Wat mij betreft: aanrader!
