Peer reflecteert op...waarom begrijpt hij het nou niet?

Peer reflecteert op… waarom begrijpt hij het nou niet?

Peer heeft samen met een collega-peer een projectvoorstel gemaakt. De opdracht is binnen, maar blij is hij niet. De samenwerking verliep stroef. Ze hebben dat besproken maar ook daaraan heeft hij geen goed gevoel overgehouden. Zijn collega-peer baalt ook. ‘Waarom begrijpt hij het nou niet?’, vragen ze zich allebei af. Lees hier hoe ze allebei totaal verschillend terugkijken op dezelfde situatie en zie zelf waar het mis gaat bij deze andere peren:).

Duidelijkheid geven

Peer vertelt: ‘Ok heel eerlijk. Ik vind het ook gewoon een eikel. Hij luistert niet, weet het altijd beter en er kan nooit een positief woord van af. Dus ja, ik zag tegen dat gesprek met hem op. Gelijk al toen hij me uitnodigde, voelde ik het in mijn buik. En ja hoor, daar kwam het. Ik zat nog geen minuut aan zijn bureau en hij stak al van wal. Waarom ik zo lang gedaan had over dat voorstel? Of ik niet wist dat we momenteel allemaal een stapje harder moeten lopen? En dat ik toch gewoon om hulp had kunnen vragen als ik niet wist hoe het verder moest? Dat hij er altijd voor me is, etc… En wat deed ik? Gaf ik hem een koekje van eigen deeg en vertelde ik hem eindelijk eens de waarheid over hoe ik over hem dacht? Dat ik me volledig niet gehoord voelde en daarom totaal niet meer gemotiveerd was om wat dan ook met hem te overleggen? Nee!…. Ik… deed…helemaal…niets. Ik liet het over me heen komen. Verontschuldigde me zelfs dat het langer geduurd had en liep weg nadat hij me vertelde dat hij hoopte dat we nu weer op een lijn zaten met elkaar en dat hij me altijd wilde helpen. Alsof hij het allemaal beter weet. Nou, dan had hij zich in dit gesprek ook wel even anders kunnen opstellen. Arrogante *k*l.  Met zo’n hork kan je toch gewoon niet samenwerken. En ja ik had zelf misschien ook wat duidelijker kunnen zijn over wat ik van hem nodig heb, maar ik kwam er gewoon niet tussen..’. 

Duidelijkheid vragen

En dit zegt collega-peer erover: ‘Toen Peer binnenkwam, zag ik het al. Niet gemotiveerd. Precies zoals ik dacht. Ik voelde mijn irritatie gelijk al weer opkomen, ook al had ik me nog zo voorgenomen om positief te blijven. Die afwachtende houding van hem ben ik zo zat. Ik probeerde rustig te blijven en vroeg eerst of er misschien een goede reden was dat het zo lang had geduurd voordat hij het voorstel af had. Daar kwam weinig reactie op. Hij mompelde alleen wat over dat hij het lastig vond. Dat hielp niet om rustig te blijven. Alsof ik me dat kan permitteren! We moeten allemaal een stapje extra zetten in deze tijd. En ik begrijp heus wel dat dat niet altijd leuk is, maar hij kan mij altijd om hulp vragen. Toen ik dat tegen hem zei, knikte hij aarzelend bevestigend, mompelde iets van sorry, maar bleef verder stil. Inmiddels kookte ik van binnen. Ik besloot het gesprek positief af te ronden door aan te geven dat ik erin geloof dat het de volgende keer vast beter gaat. Dat ik hem echt heel graag wil helpen als dat nodig is. Zodat hij er misschien ook een keer gebruik van gaat maken. En ja, ik had misschien ook wat beter kunnen luisteren, want ik snap nog steeds niet wat nou precies zijn probleem was, maar dat had hij me toch ook gewoon kunnen vertellen… ?.

Peer reflecteert op…waarom begrijpt hij het nou niet?

Hoe kan het toch dat we elkaar soms zo slecht begrijpen? Dit zijn geen ‘rotte’ peren. Dit zijn gewoon mensen. Mensen die vooral in hun eigen gedachtewereld zitten. Ze voelen zich niet begrepen en geven vooral de ander de schuld, ook al weten ze stiekem wel dat ze zelf ook niet helemaal goed zaten. Allebei zijn ze op zoek naar bevestiging en verbinding, maar dat horen en zien ze niet van elkaar (ik schreef al eerder de blog Vanaf de maan gezien, zijn we allemaal even groot over waarom we niet doen wat we eigenlijk allemaal wel zouden willen doen). Door echt naar elkaar te luisteren en in gesprek te gaan over hun verlangens achter de kritiek ontstaat er inzicht in elkaars wereld en wederzijds begrip. En dat is nodig om wel met een goed gevoel weer verder te kunnen met elkaar.

Duidelijkheid geven, duidelijkheid vragen

Ben niet bang voor een beetje (zelf)reflectie en wil je leren hoe je ervoor zorgt dat alles wel op tafel komt? Kom eens langs voor een vrijblijvende kennismaking. Je plant m eenvoudig hier in mijn agenda in. Welkom!

Groet, Eiline

Vorig bericht
Doe eens (ab)normaal!
Volgend bericht
Verdubbel je eigen kracht zonder extra hard te werken
Blog

Ode aan mijn pappa

Tja, en dan word je ineens om half 4 uit je bed gebeld door je moeder. ‘Het gaat nu echt…